Pień brzozy

Rysowanie lasu jest dla mnie wyzwaniem. Malować jest łatwiej - plamy koloru mogą sugerować gęste listowie albo zarys świerka. Przy rysunku wszystko trzeba ukazać za pomocą kreski.
 

Boczna uliczka

 

Boczne uliczki w miastach południa mają dużo uroku. Przy drzwiach stoją donice z kwiatami, a czasem z palmami. Panuje senna cisza. Może mieszkańcy śpią, bo to czas sjesty? Tylko turyści spacerują i robią zdjęcia uroczym zakątkom.

Okienko

 Okna i okienka w starych domach albo kamienicach zawsze przyciągają mój wzrok. Może to dlatego, że przez większą część dzieciństwa i młodości mieszkałam w blokach, gdzie okna są jednakowe i tworzą monotonny wzór na fasadzie budynku. Nic w nich nie było malowniczego. A małe okienko, wyłaniające się ze zniszczonego muru, przysłonięte łuszczącą się ze starości okiennicą ileż ma w sobie czaru. Wydaje się, że nikt już tam nie mieszka, za tym oknem, a jednak ktoś postawił na parapecie doniczkę z kwiatkiem...

Drzwi

 

Okruchy Rzymu

 

Ludzie

 Nie wiem kiedy nauczę się rysować ludzi. Tak od niechcenia, bez wysiłku. Może nigdy.

Czarno-białe

 

Ponieważ korzystając z pięknej pogody całe dnie pracuję w ogrodzie, to na malowanie zupełnie nie mam czasu. Dlatego wrzucam dawniejsze czarno-białe szkice robione na podstawie wakacyjnych zdjęć.

Owoce

 

Ze szkicownika

 

Przemijanie nasturcji

 

Ćwiczenia

 Bambusy są świetnym motywem do ćwiczenia różnych pociągnięć pędzlem. Pnie malowałam bokiem grubego pędzla, a listki czubkiem.

Ostatni

 

To chyba ostatni muchomorek namalowany w tym roku. Na grzyby się już raczej nie wybiorę, bo jest sucho i z niedawnej wyprawy do lasu przyniosłam tylko kilka kurek.

Muchomorek w słońcu

 

Muchomor wśród brązów.

 

Muchomorek - pomidorek

W jakiejś książce kucharskiej dla dzieci widziałam pomidory przebrane za muchomory - białe kropki z sera, trzon z białka jajka. Może dlatego ten muchomorek skojarzył mi się z pomidorkiem.
 

Dalszy ciąg parady muchomorów

 

Pierwszy z wielu

Jak zwykle o tej porze roku rozpoczynam paradę muchomorów. Są takie piękne. Kiedy bezskutecznie wypatruję sobie oczy za prawdziwkami czy podgrzybkami, grzyby zebrane na karcie pamięci aparatu są dużą pociechą.

Kartka ze szkicownika

To wszystko malowane jest ze zdjęć, a zdjęciami jestem rozczarowana. Może to upał sprawiał, że fotografowałam Rzym trochę na oślep, nie zwracając uwagi na światło i kompozycję. Tak bywa. 

 

Rzymski widoczek

 

I drugi prawdziwek

 

Ten prawdziwek rósł pod dębem, wśród porzuconych zeszłorocznych żołędziowych czapeczek.

Dziś o poranku

 Dziś o poranku pojechaliśmy na godzinę do lasu i udało mi się spotkać tego oto eleganckiego jegomościa.

 

Dalia i prawoślaz

 

Sierpniowy bukiet

 

Bukiet namalowany jeszcze w sierpniu. Na razie, póki pogoda jest dobra, zanurzyłam się w pracach ogrodowych, których ilość trochę mnie przytłacza.

Wróciłam

Wróciłam z Rzymu, gdzie nawet dla mojej bardzo ciepłolubnej natury było zbyt gorąco. 36 stopni, a do tego tak wysoka wilgotność, że palce lepiły się do kartki, a po plecach spływały strumyczki potu. Celem wyjazdu był udział w konferencji, więc czasu na zwiedzanie nie mieliśmy dużo. W dodatku nie przygotowałam się do oglądania Rzymu, więc maszerowaliśmy bez ścisłego planu. No i oczywiście nie było szans na malowanie. Zrobiłam tylko jeden maleńki szkic, ale teraz to sobie odbiję. Zrzuciłam zdjęcia z aparatu i na ich podstawie uzupełnię mój podróżny szkicownik.

 

Nasturcje i prawoślaz

 

Kępa słoneczników.

 

Rzut oka na moje słoneczniki samosiejki. Większość już przekwitła. Powiesiłam je głowami w dół na świerku i zobaczę kto przyleci pożywić się nasionkami.

Tyłem do oceanu.

 

Taki miałam widok, kiedy zmęczona słońcem świecącym prosto w twarz, usiadłam tyłem do oceanu - stroma czerwona skała i przyczepione do niej szarozielone roślinki.

Klif i strelicja

 

Pasiaste skały

 

Skały na południowym wybrzeżu Portugalii są bardzo malownicze. Erozja wyrzeźbiła je w rozmaite kształty, a procesy geologiczne, reakcje chemiczne i pewnie coś jeszcze, o czym nie mam pojęcia, są odpowiedzialne za oprawę kolorystyczną. Pasy żółtej ochry i jaskrawego oranżu, a między nimi niebieskawe szarości. Uczta dla oczu, zwłaszcza po południu, kiedy słońce się zniża i barwy intensywnieją.

Skalista plaża

 Mimo dużych fal i niezbyt ciepłej wody ludzie się kąpali. A ja usiadłam w cieniu pod skałą i sobie malowałam.

Portimao

 

Tak się złożyło, że w te wakacje mogliśmy wyjechać tylko na tydzień i to na last minute. Wcześniej z powodów rodzinnych nie mogliśmy niczego planować. Czekaliśmy na narodziny kolejnego wnuczęcia, a ja byłam w pogotowiu, żeby zająć się starszym braciszkiem, gdy jego rodzice pojadą do szpitala. No i spośród "lastminutowych" ofert najbardziej nam się spodobała południowa Portugalia. Piękne klifowe wybrzeże, wyrastające z oceanu różnokształtne formacje skalne, piaszczyste plaże, tylko woda trochę za zimna, jak na mój gust, więc raczej moczyłam nogi. No i oczywiście malowałam.

Słoneczniki z burzowym tłem.

 

Spektakularne, burzowe chmury przetaczają się ostatnio po niebie. Granatowe, szare, a miejscami w odcieniu indygo, takim, jak tło tego obrazka ze słonecznikami.

Kołderka dla maleństwa

 

Nowe dziecię nam się narodziło i dla niego jest ta kołderka.

Floks.

 

Baletniczki

 Te zawilce japońskie kojarzą mi się z baletnicami w różowych spódniczkach.

Słonecznik duży i mały

 

Słoneczniki samosiejki. A może nie samosiejki, tylko sikorkosiejki, bo to sikorki racząc się ziarnami  w karmniku rozsiały pestki słonecznika po ogrodzie.

Hortensje

 

Nasturcje - odsłona druga

 

Ciemny liliowiec

 To najpóźniejsza odmiana liliowców w moim ogrodzie. Kwiaty niełatwe do namalowania, bo płatki miejscami wydają się fioletowe i aksamitne, a podświetlone słońcem mają odcień głębokiej czerwieni. Piękne są.

Rudbekie.

 

Nie bardzo lubię rudbekie, bo za bardzo kierują myśli ku jesieni. Same się sieją i co roku jest ich dużo we wszystkich słonecznych miejscach ogrodu.

Liliowiec i hibiskus

 

Tak się ładnie obok siebie ustawiły, że szkoda było nie namalować.

Floksy

 

Te floksy dostałam tydzień temu od mamy. Przeniosłam je z bryłą dobrej ziemi do swojego ogrodu i przyjęły się bez problemu. Trudno mi było odwzorować dokładnie ich kolor i świetlistość. W rzeczywistości mają znacznie intensywniejszą barwę.

Pelargonie

 

Zeszłoroczne pelargonie, po tym jak posłużyły do zrobienia nowych sadzonek, wylądowały w dość suchym i jałowym miejscu ogrodu. Kwitną jak szalone, rozświetlając ognistą czerwienią zakątek, w którym inne rośliny nie chcą rosnąć.

Pomidory i czereśnie

 

Zawilce japońskie

 

Najpóźniejsza lilia w ogrodzie

 

Ta różowa lilia (bodajże Stargazer) jest najpóźniejszą lilią w moim ogrodzie. I dzięki tak późnemu kwitnieniu, a co się z tym wiąże - późnemu formowaniu pąków, unika zagrożenia szkodnikami. W dodatku ma ciekawy, lekko owocowy zapach. No i jest piękna po prostu.

Nasturcje

 

To pierwsze podejście do nasturcji w tym roku i na pewno nieostatnie. Te akurat malowałam w zapadającym zmroku (wcześniej się nie dało, bo kwitły w pełnym słońcu), więc liście potraktowałam zbyt pobieżnie.