Z ogrodu

 

Liliowiec i lilia.

 

Smacznego

 

Cztery róże

 

Światło na płatkach róży

 

Róże Westerland

 

To trzecie w tym sezonie podejście do nieoczywistych kolorystycznie róż Westerland. I po raz pierwszy jestem zadowolona.

Bez szkicu

 Zachwycają mnie publikowane w sieci filmiki artystów malujących róże bez uprzedniego szkicu ołówkiem. To jakiś wyższy poziom. Ja bez szkicu się gubię, no ale próbę podjęłam. Pewnie lepiej byłoby malować w domu, ze zdjęcia, a nie w ogrodzie, gdzie światło stale się zmienia. No ale jak tu malować we wnętrzu, kiedy na dworze panuje cudowny upał, kwiaty pachną i można zapomnieć o tym, jak zimna była pierwsza połowa czerwca i większość maja. 

Biała róża i kolorowe chabry

 

Czereśnie i róża

 

Nawet te niezbyt dobre i zaatakowane przez robaki czereśnie budzą mój zachwyt, kiedy tak sobie zwisają w kiściach nad furtką i wejściem do domu.

Pierwsze lilie

Zaczynają kwitnąć lilie. Niestety, niewiele ich będzie, bo jak co roku większość pąków wyżera ostępka lilianka. Moje opryski nie przyniosły spodziewanego efektu. Próbuję się cieszyć resztką ocalałych pąków. 

Biel i róż.

 

Cztery róże

 

Ostróżki i czereśnie.

 

Takie są czereśnie w naszym ogrodzie. Blade, gorzkawe i zasiedlone przez robaki. Uprzejmie odstępuję wszystkie gołębiom grzywaczom, które ucztują pośród gałęzi, wyczyniając niezwykłe akrobacje.

W odcieniach różu i moreli.

 

Mam słabość do róż w tych kolorach. Mają one tę właściwość, że w miarę jak się rozwijają, zmienia się barwa ich płatków. Z różowych przemieniają się w morelowe albo łososiowe. Piękne są. Z powodu ostatnich zimnych dni raczej tylko przebiegałam przez ogród i nie miałam okazji w pełni nasycić się ich urodą.

Okładka z piwoniami.

 

Malowana okładka na notes

 

Znów czereśnie, tym razem na okładce. Powierzchnia nierówna, więc nie malowało się łatwo. Okładka w rzeczywistości dużo ładniejsza niż na zdjęciu.

Czereśnie i kwiaty

 Malowanie czereśni to przyjemność sama w sobie. Te refleksy świetlne, różne odcienie czerwieni i bordo - cały kosmos. A potem ten soczysty smak w ustach...

Moje róże.

 

Jaśmin i róże.

Piękny czas - wszędzie pachną jaśminy. Tnę gałązki do wazonu i cała kuchnia wypełnia się ich zapachem.
 

Kwiaty z ogrodu.

 

Irys złocisty.

Te kwiaty jaśnieją nawet w pochmurny dzień. A ponieważ pojawiają się najpóźniej ze wszystkich irysów, to mogę się nimi cieszyć w czasie, gdy inne przekwitły.
 

Najciemniejszy irys z ogrodu.

 

Pierwsze róże.

 

Jak zwykle pierwsza w ogrodzie zakwitła róża Maigold. Na Dzień Matki.

Irysy

 

Za szybko.

 Różaneczniki ledwo zakwitły, a już zaczynają przekwitać. Za szybko to się dzieje. Podobnie jest z irysami. Nie zdążę się nazachwycać. Nie zdążę wszystkiego namalować.

Kwiaty i pąki.

 

Nowa okładka na pamiętnik.

 

Różanecznik z końca ogrodu.

 

Ślady żerowania.

Jest taki wredny robal - opuchlak. Żeruje na liściach bluszczu i rododendronów. Na obrazku widać ślady jego niecnej działalności. Nie mam już sił na kolejne opryski (pryskam na mszyce i ostępkę liliankę), więc trudno. Może opuchlak nażre się bluszczem i tylko z lekka będzie zakąszał różanecznikiem.
 

Czas różaneczników.

 

Dwie azalie.

 Te dwie azalie, splecione ze sobą w jednej donicy dostałam w prezencie dokładnie dwadzieścia siedem lat temu. To była pierwsza wiosna po przeprowadzce do nowego domu, pierwszy raz miałam własny ogród i właśnie urodziła się nasza trzecia córka. Azalia trzyma się dzielnie, mimo coraz gorszych warunków bytowych, bo rosnący tuż obok świerk serbski bezwzględnie zagarnia terytorium nad i pod ziemią.

Cień.

 

Maki syberyjskie.

 

Kapsułki z bzem.

 

Dużo czasu spędziłam dziubdziając te wszystkie kwiatki i mam poczucie, że nareszcie urodzie bzu oddałam sprawiedliwość.

Zakwitła azalia.

 

Raz jeszcze bez.

 

Ciemny bez.

 

Bez.

 Z malowaniem bzu zawsze mam kłopoty. Czy wybrać koncepcję dosłowną i odtwarzać każdy kwiatek, czy też koncepcję luźną i posłużyć się solą (wersja po prawej)?

Tulipanowy dzień.

 

Tulipany już przekwitły, za oknem ulewa (nareszcie! bo ogród spragniony deszczu), a ja właśnie ukończyłam akwarelę będącą wspomnieniem słonecznego kwietniowego dnia. 

Konwalia.

 

Las.

 

Listki brzozy i pień sosny.

 

Sosnowe notatki.

 Majówkę spędziliśmy w Borach Tucholskich. Wokół domu rosły sosny... A sosny to wakacje u babci, dawno temu, to zapach od którego robi się błogo na sercu, to elegancja japońskich drzeworytów. Siedziałam sobie w fotelu, grzałam się w słońcu i co jakiś czas podejmowałam próbę przeniesienia sosnowych detali na kartki szkicownika.

To nie są piwonie.

 To nie są piwonie, tylko tulipany peoniowe. Kwitną jeszcze. A moja jedyna piwonia zmarzła. Chyba za płytko ją posadziłam.

Różne kształty tulipanów.

 

Moje tulipany.

 

Nie da się, jak prosiła erunandelincë w komentarzu do poprzedniego posta, zrobić zdjęć moich tulipanów "po całości". Rosną grupami w różnych miejscach ogrodu, a czasami pojawiają się w krzaku porzeczki, pod pigwą, między konwaliami itp. Na powyższych zdjęciach w pełnej krasie prezentuje się mój główny tulipanowy klomb. Poniżej widok ogólny najbardziej tulipanowego kawałka ogrodu.